Πρωτοψάλτης Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών (+1992)

Ο Γεράσιμος Φόρτης υπήρξε ο πρωτότοκος υιός της πολύτεκνης οικογένειας του Διονυσίου και της Μαρίας Φόρτη. Γεννήθηκε στην Πάτρα τον Απρίλιο του 1933. Η πρώτη επαφή του με το ιερό αναλόγιο έγινε στο ναό του Αγίου Αλεξίου, ενώ τα πρώτα μαθήματα Βυζαντινής μουσικής τα πήρε από τους αειμνήστους ιεροψάλτες του Μητροπολιτικού ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών. Αρχικά από τον λαμπαδάριο Αθανάσιο Κουζινάκη και στη συνέχεια από τον Κωνσταντινουπολίτη πρωτοψάλτη Φώτιο Γεωργαντίδη. Παράλληλα, σπουδάζει κλασσική μουσική στο Ελληνικό Ωδείο Πατρών του Δημητρίου Σινούρη, ασχολείται με το κλασσικό τραγούδι και παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής μουσικής με δασκάλα την Στέλλα Κούρτη.

Η ιεροψαλτκή του σταδιοδρομία αρχίζει το 1955 όταν προσλαμβάνεται ως λαμπαδάριος του ιερού ναού Αγίου Αλεξίου Πατρών, με πρωτοψάλτη τον φίλο του Ανδρέα Σαββανή.

Την περίοδο αυτή, εργάζεται το πρωί στο καφενείο του θείου του Νικολάου Κόκλα και το βράδυ, μαζί με τον Ανδρέα Σαββανή, φοιτά στην εμπορική σχολή Πατρών, από όπου αποφοίτησε το έτος 1958. Την επόμενη χρονιά προσλαμβάνεται ως λαμπαδάριος στον ιερό ναό του Αγίου Διονυσίου Πατρών, με πρωτοψάλτες τους Νικόλαο Κολύβρα και Μιχαήλ Φαϊλάδη. Ο επόμενος πολύ σημαντικός σταθμός στην ιεροψαλτική πορεία του Γερασίμου Φόρτη είναι ο παλαιός καθεδρικός ναός του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, στον οποίο υπηρέτησε ως λαμπαδάριος για 12 συναπτά έτη, από το 1960 έως το 1972, με πρωτοψάλτες τον δάσκαλο του Νικόλαο Γεωργιάδη, τoν Δημήτριο Νεραντζή και τον Αθανάσιο Παπαναγιώτου.

Το 1962 διορίζεται ως Δημοτικός υπάλληλος στο Δήμο Πατρέων και το 1964 νυμφεύεται την Όλγα Κοσμοπούλου με την οποία αποκτάει 5 παιδία: τον Διονύσιο, τον Δημήτριο, την Μαρία, το Νεκτάριο και την Σοφία.

Το 1972 αναλαμβάνει, ως πρωτοψάλτης, το δεξιό αναλόγιο του Ιερού Μητροπολιτικού ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών, το οποίο κόσμησε με το παραδοσιακό εκκλησιαστικό ύφος και την πολύ ωραία βελούδινη φωνή του για 20 συναπτά έτη, με λαμπαδαρίους τους Βασίλειο Πρόγκα, Απόστολο Παπαδόπουλο και για 17 έτη τον Παναγιώτη Παπασταύρου. Παράλληλα ψάλλει προσκεκλημένος ως δεξιός ψάλτης σε διάφορες πανηγύρεις ιερών ναών εντός και εκτός της Μητροπόλεως Πατρών, καθώς και ως λαμπαδάριος έχοντας απέναντι του μεγάλους πρωτοψάλτες όπως ο Χρύσανθος Θεοδοσόπουλος, ο Δημήτριος Νεραντζής και ο Θεόδωρος Βασιλικός. To 1988 προσκεκλημένος του Μητροπολίτου Ατλάντας κ. Αλεξίου, μεταβαίνει για πρώτη φορά στην Αμερική προκειμένου να ψάλλει στην πανήγυρι του Αγίου Δημητρίου. Ακολουθούν δύο ακόμα προσκλήσεις από την ελληνική ομογένεια προκειμένου να ψάλλει σε πανηγύρεις ναών. Την μια φορά ταξίδεψε μαζί με τον αείμνηστο προϊστάμενο του ιερού ναού Ευαγγελιστρίας π. Μιχαήλ Καραπατάκη.

Από νεαρή ηλικία θαύμαζε και παρακολουθούσε τους μεγάλους πρωτοψάλτες της εποχής Αθ.Καραμάνη, Χαρ.Ταλιαδώρο, Αθ. Παναγιωτίδη, Εμμ.Χατζημάρκο. Η φιλομάθεια και ο ζήλος του για την ψαλτική τέχνη τον οδήγησαν στην Θεσσαλονίκη προκειμένου να μαθητεύσει στον Αθανάσιο Παναγιωτίδη, λίγα χρόνια πριν ο μεγάλος Κωνσταντινουπολίτης πρωτοψάλτης φύγει από την ζωή.

Ο Γεράσιμος Φόρτης δίδαξε την Βυζαντινή μουσική στο Παλάτειο Ωδείο, την μετέπειτα Δώριο μουσική Σχολή και αξιώθηκε να έχει διάφορους μαθητές που σήμερα διακονούν σε διάφορα ιερά αναλόγια. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους αδερφούς Δημήτριο και Βασίλειο Σακαλή, Ευθύμιο Ματζουράνη, Αναστάσιο Αρνιακό, Αλέξιο Παπαρηγόπουλο, Βασίλειο Παπαρρηγόπουλο, Βασίλειο Νικολόπουλο και Δημήτριο Δημόπουλο.

Από μικρή ηλικία διαφαίνεται η ανήσυχη καλλιτεχνική του προσωπικότητά. Τον ελκύει η τέχνη της ζωγραφικής και παρακολουθεί μαθήματα διά αλληλογραφίας στη Γαλλική σχολή ΑBC, συμμετέχοντας παράλληλα σε διάφορους διαγωνισμούς ζωγραφικής. Tον κέρδισε όμως η εκκλησιαστική τέχνη της Αγιογραφίας την οποία μαθαίνει κοντά στους δασκάλους Σπυρίδωνα Ψαρρό και Νικόλαο Στρατούλη. Έχει ιστορήσει διαφόρους ναούς της πόλεως των Πατρών αλλά και της ευρύτερης περιοχής, μεταξύ των οποίων είναι ο ναός του Αγίου Διονυσίου, ο ναός Παναγίας Αλεξιωτίσσης, ο ναός του Παντοκράτορος και ο ναός των Αγ.Κων/νου και Ελένης Αγυιάς.

Τέλος , υπήρξε ενεργό μέλος του Συλλόγου ιεροψαλτών Πατρών και περιχώρων “Iωάννης ο Δαμασκηνός” συμμετέχοντας ως μέλος της χορωδίας, ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και ως αντιπρόσωπος στην ΟΜΣΙΕ. Την διετία 1987-1989 υπηρέτησε τον Σύλλογο ως πρόεδρος του Δ.Σ. To 1991 αναλαμβάνει για 2η φορά την προεδρία του Συλλόγου, θητεία που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει για 2η καθώς πέθανε αιφνιδίως από εγκεφαλικό επεισόδιο και μετά από μια 2ημερη νοσηλεία στο Νοσοκομείο Αγ.Ανδρέας, στις 30 Απριλίου 1992.

Ιεροψάλτες