Πρωτοψάλτης Ιερού Ναού Αγ. Νεκταρίου Πατρών
Γεννήθηκε το 1956 στα Κρέστενα Ολυμπίας του Νομού Ηλείας. Είναι ο πρωτότοκος υιός της οκταμελούς ιερατικής οικογένειας του αειμνήστου π.Γεωργίου Παπασταύρου και της Μαρίας Κουφοπούλου. Είναι παντρεμένος με την Παναγιώτα Κούγια - Παπασταύρου, με την οποία έχουν αποκτήσει πέντε παιδιά και εξ αυτών πέντε εγγόνια. Από νηπιακή ηλικία μυήθηκε στα ακούσματα της Βυζαντινής Μουσικής, τόσο από τον πατέρα του, π. Γεώργιο, όσο και από τους κορυφαίους πρωτοψάλτες που έζησαν και ανεδείχθησαν τα χρόνια εκείνα, Kων/νο Πρίγγο, Θρασύβουλο Στανίτσα, Εμμανουήλ Χατζημάρκου, Αθανάσιο Παναγιωτίδη, Αθανάσιο Καραμάνη, Χαρίλαο Ταλιαδώρο, Χρύσανθο Θεοδοσόπουλο και αρκετούς άλλους. Η ευλογία να υπάρχει στο σπίτι του μαγνητόφωνο (μπομπινόφωνο), το οποίο δεν σταματούσε ολημερίς να δουλεύει, συνέβαλε στην εξοικείωση του με τη Βυζαντινή Μουσική.
Ανελλιπώς υπηρετούσε στο Ιερό Αναλόγιο του Ι.Ν. Αγ. Βαρβάρας Πατρών, όπου από το έτος 1958 ιερουργούσε ο πατέρας του. Εκεί, με την συμβολή των ιεροψαλτών του Ναού, πρωτοψάλτη Σωτήριο Προμπονά (μαθητή του Κωνσταντινουπολίτη πρωτοψάλτη Νικολάου Μαυρόπουλου), ιδιαιτέρως όμως του λαμπαδαρίου Παναγιώτη Μακρυγιάννη (του μετέπειτα μοναχού Παναρέτου Φιλοθεΐτη), αρχίζει να μελετά την Βυζαντινή Μουσική. Σε ηλικία 15 ετών αναλαμβάνει το αριστερό αναλόγιο του Ι.Ν. Αγ. Βαρβάρας με πρωτοψάλτη τον αείμνηστο Παντελή Μαυρομάτη, στο οποίο και παραμένει μέχρι το 1974, έτος κατά το οποίο περατώνει τις γυμνασιακές του σπουδές.
Το Σεπτέμβριο του 1974 εισέρχεται, κατόπιν εξετάσεων, στην Ανωτέρα Ιερατική Σχολή Θεσσαλονίκης. Εκεί πλέον αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για την μουσική του κατάρτιση. Συμμετέχει στη χορωδία του Χαρίλαου Ταλιαδώρου. Στην Σχολή που φοιτά έχει ως καθηγητές Βυζαντινής Μουσικής, το μεν πρώτο έτος σπουδών, τον αείμνηστο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αντώνη Αλυγιζάκη, ο οποίος και τον επιλέγει ως μέλος της Βυζαντινής Χορωδίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το δε δεύτερο έτος, τον αείμνηστο Δημήτριο Σουρλαντζή, ο οποίος τον έχει κοντά του και για ένα χρόνο ψάλουν μαζί στον Ι.Ν. Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, που βρίσκεται στην πλατεία Ιπποδρομίου Θεσσαλονίκης.
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του και κατά τον Οκτώβριο του 1976 επιστρέφει στην Πάτρα όπου εξυπηρετεί τις λειτουργικές ανάγκες των Ι.Ν. Αγ. Βαρβάρας και Αποστόλου Παύλου, που την εποχή εκείνη αποτελούσαν μία ενορία. Την περίοδο αυτή τον άκουσε ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών κυρός Νικόδημος Βαλληνδράς ο οποίος, τον Μάρτιο του 1977, τον διορίζει λαμπαδάριο στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Πατρών «Ευαγγελισμού της Θεοτόκου». Παράλληλα, εγγράφεται στο «Πατραϊκό Ωδείο» με καθηγητή του τον αείμνηστο π. Ευθύμιο Ντρέκη, για την απόκτηση των τυπικών προσόντων. Λαμβάνει το Δίπλωμα του Καθηγητή της Βυζαντινής Μουσικής τον Ιανουάριο του 1981 και από τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους διορίζεται ως καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής στο «Πατραϊκό Ωδείο».
Στον Μητροπολιτικό Ναό ευτύχησε να έχει ως πρωτοψάλτη τον αείμνηστο Γεράσιμο Φόρτη, άριστο εκτελεστή του ύφους και του ήθους της Εκκλησιαστικής μας μουσικής παράδοσης. Επί 15 χρόνια, μέχρι τον Απρίλιο του 1992, συνεργάστηκαν άριστα και όπως ο ίδιος υπογραμμίζει, υπήρξε γι’ αυτόν «πρωτοψάλτης, συνεργάτης, φίλος αλλά και διδάσκαλος». Όταν μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, στις 30 Απριλίου 1992,ο αείμνηστος Γεράσιμος Φόρτης απεβίωσε, παραιτείται και ο ίδιος από τον Μητροπολιτικό Ναό. Μετά από ένα χρόνο προσλαμβάνεται ως πρωτοψάλτης του Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου Ρίου Πατρών, όπου παραμένει επί διετία. Από τον Μάρτιο, του 1995, μέχρι και σήμερα, λαμπρύνει, ως πρωτοψάλτης, το δεξιό αναλόγιο του Ι.Ν. Αγ. Νεκταρίου Πατρών.
Προσέφερε τις υπηρεσίες του, στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σταθμό της Ι. Μητροπόλεως Πατρών «Λύχνος», τόσο με τη συγκρότηση χορωδιακών εκδηλώσεων στις μεγάλες γιορτές (Χριστουγέννων, Πάσχα, Πεντηκοστής κ.λπ.), όσο και με τη συμμετοχή του στην εκπομπή « Άδοντες και ψάλλοντες» κατά τις Κυριακές του ιερού Τριωδίου του 2013, αποδίδοντας επίκαιρους ύμνους, διανθίζοντας την εκπομπή με μικρή θεολογική ανάλυση για το νόημα των ημερών αυτών. Το 2017 ασχολήθηκε, με τη βοήθεια εκλεκτών συναδέλφων, με τη καταγραφή, την επιμέλεια και την έκδοση μικρού πονήματος με τίτλο «Ψαλῶ τῷ Θεῷ μου» που περιέχει Βυζαντινές μουσικές συνθέσεις του πατέρα του από την εποχή που και εκείνος ήταν ιεροψάλτης. Από το 2000 είναι ενεργό μέλος του Βυζαντινού Χορού της Πολυφωνικής Χορωδίας Πατρών.
Από το 1977 μέχρι και σήμερα, είναι ενεργό μέλος του Συλλόγου Ιεροψαλτών Πατρών και Περιχώρων. Συμμετείχε ως μέλος και Γραμματέας στο Διοικητικό Συμβούλιο και για δύο θητείες, από το 2006 έως το 2010, υπηρέτησε ως Πρόεδρος και χοράρχης του Συλλόγου. Αρκετές εκδηλώσεις έγιναν από τον Σύλλογο επί της θητείας του. Σημαντικότερη δε, όπως ο ίδιος δηλώνει, ήταν η τιμητική εκδήλωση που έγινε στις 10 Δεκεμβρίου 2006, κατά την οποία τιμήθηκαν εκλεκτοί συνάδελφοι Ιεροψάλτες, οι οποίοι αναλώθηκαν στο ιερό Αναλόγιο παραδίδοντας επαξίως τη σκυτάλη στους νεωτέρους. Επανειλημμένα έχει εκλεγεί και ως εκπρόσωπος του Συλλόγου εις την ΟΜΣΙΕ.
Έχει κληθεί και έχει ψάλλει σε αρκετούς πανηγυρίζοντες Ι.Ναούς, τόσο στην Ι.Μ. Πατρών όσο και σε άλλες περιοχές. Έχει ευτυχήσει να δει αρκετούς μαθητές του να κατέχουν επάξια ιερά αναλόγια.
Σήμερα, συνεχίζει ως συνταξιούχος πλέον Καθηγητής Θεολόγος, να υπηρετεί το Ιερό Αναλόγιο με σεβασμό και ευθύνη, μένοντας προσηλωμένος στις αρχές των τριών Διδασκάλων. Διακρίνεται για την γλυκιά μελωδική του φωνή, την υψιφωνία του και τον παραδοσιακό τρόπο ψαλμωδίας του. Είναι ιδιαίτερα αγαπητός και σεβαστός τόσο στους συναδέλφους ιεροψάλτες όσο και στους ιερείς, αναγνωρίζοντας όλοι το εκκλησιαστικό του ήθος, την πίστη του στο Θεό, την καλοσύνη και την ευγένεια του χαρακτήρα του.
